Aan de Amsterdamse grachten

Hoe bereid je je voor op een tocht van 5500 kilometer door Amerika. Idealiter zoek je vergelijkbare omstandigheden op. Dus lange trainingen een aantal dagen achter elkaar over geaccidenteerd terrein in gematigde tot warme temperaturen. Lange trainingen ging nog wel. Dagen achter elkaar was al een issue. Daarvoor heb je vrije dagen nodig, die natuurlijk allemaal in mijn Amerika reis zijn gaan zitten. Geaccidenteerd terrein wilde ik opzoeken in de Ardennen, maar de 3 trainingsweekenden die ik daar gepland had, heb ik  stuk voor stuk gecanceld omdat fietsen daar niet te doen was. Het was meer langlauf weer. En dat brengt me op de gematigde tot warme temperaturen…..

Het was koud, bitter koud. Vanaf 1 januari heb ik 4000 kilometer, dus zo’n 130 uur op een racefiets gezeten in een veelal snijdende noordooster. Met de juiste kleding is dat nog niet zo heel erg, alleen mijn handen hebben veel kou geleden. Maar het is bepaald geen ideale voorbereiding op de ruim 35 graden die ik over enkele dagen in de Californische woestijn ga tegenkomen, aldus de voorspellingen. Enfin, met de mentale weerbaarheid zit het na de bikkeltrainingen in polaire omstandigheden goed. Diezelfde mentale weerbaarheid moet me dan maar door de hitte heen helpen.

In het moment

Informatieverslaafd als ik ben, heb ik mezelf ook wel afgevraagd waarom ik in hemelsnaam zo nodig de weervoorspellingen voor Californië nu al moest gaan bekijken. In een verlangen naar een lente-achtige 20 graden Celsius natuurlijk. Maar het levert me ook meteen de stress vooraf op om de mogelijke hitte die ik op dag 2 en 3 ga tegenkomen. Ik ben niet zo’n enorm warmtemens en mijn systeem is er nog niet erg aan gewend. Die stress vooraf is natuurlijk volstrekt zinloos. De voorspellingen kunnen nog tig keer veranderen en als ik iets niet in de hand heb, is dat het weer. Nemen zoals het komt dus, in het moment, zoals dat zo mooi heet.

Amsterdamse grachten

Zo’n moment beleefde ik aan de vooravond van mijn vertrek. Wandelend door de Jordaan, om even rust in het hoofd te krijgen en afscheid te nemen van mijn geliefde stad, hoorde ik het carillion van de Oude Wester ‘Aan de Amsterdamse grachten’ spelen. In een heerlijke lentezon was dat een droomafscheid van Mokum. Had bijna geen zin meer om te vetrekken. Maar ja, fietsen langs de Pacific is een aantrekkelijk genoeg vooruitzicht om toch de reis te aanvaarden.

Now boarding………….

Route

Voor iedereen die geïnteresseerd is in de route die we gaan afleggen vanaf zondag 21 april: hieronder een kaartje, en een link naar een uitgebreide versie op Google Maps.

De uitgebreide kaart op Google Maps