A la prochaine

Welnu, tot zover het ‘dagboek van een gek die 8x de Alpe opfietst’. Ik zie om in voldoening. Een andere voldoening dan vorig jaar, weliswaar. Toen was het de euforie van door de pijn heen, op wilskracht een prestatie neerzetten waarvan ik niet dacht dat het kon. In plaats van 4, 7 keer naar boven.

Nu is het de voldoening van een doel stellen -8 beklimmingen- en dat dan ook halen, ondanks en dankzij alle tegenslagen onderweg. En de euforie van vele kilometers ‘in de flow’ fietsen, de uitdaging fysiek en mentaal goed doorkomen.

Bergen

Na bijna 3 weken bijna absolute rust -sporttechnisch dan toch- met af en toe een massage en wat uitfietsen, ga ik volgende week wat spelen met de fiets in de Dolomieten. Heerlijk genieten van de prachtig ruige bergen aldaar. Dan een schema maken voor het volgende avontuur, en actie voor KWF Kankerbestrijding, het beklimmen van de Mont Ventoux op 13 september. En natuurlijk de Ride for the Roses eind augustus.

Maf? Nee, niet als in de bergen fietsen je passie is.

Alpe d’HuZes 2009

En wat mij betreft staat ook al weer een afspraak met l’Alpe d’Huez in 2009. Dan voor 9 keer? Nee. Om te beginnen moet ik me dan gaan haasten om voor 20:00u ’s avonds met de laatste beklimming te kunnen starten. En haast is een slechte raadgever op zo’n dag.

Belangrijker nog: grenzen zijn arbitrair. Je kunt ze altijd weer verder leggen. 8800 hoogtemeters op 1 dag is al absurd veel, dat is de grens al veel verder leggen dan het betamelijke. Dat ga ik niet nog meer oprekken. Waarschijnlijk ga ik ‘gewoon’ voor 6 keer. Dat heb ik namelijk nog niet gedaan.

Opgeven is geen optie

De liefde voor de berg blijft en groeit. Het hele evenement Alpe d’HuZes is ongekend krachtig en inspirerend, met een ongelooflijke groeicurve. Ik merk dit jaar wel dat het randgebeuren, dan bedoel ik de dagen voorafgaand en de dag na de koersdag, erg groot wordt. Met honderden mensen in een tent eten en feesten. Erg leuk, en het tekent de kracht van het evenement, maar ik haak persoonlijk een beetje af bij drukte van die omvang. 

Dat doet niets af aan de kern van Alpe d’HuZes -ik zoek volgend jaar gewoon iets meer de rust op- een stel kanjers die strijden voor: Anderen inspireren en faciliteren om Goed, Gelukkig en Gezond te leven met kanker. En wat mij betreft ook zonder kanker.

Diepe dankbaarheid voor jouw steun aan Alpe d’HuZes 2008! Dankzij alle sponsoring, psychische ondersteuning, morele support en belangstelling is er weer een stukje berg verzet.

A la prochaine!

P.S. waarschijnlijk ga ik door met het blogstaven van de belevenissen op de fiets. Dus kom af en toe nog eens langs op deze site. Ik zal ze echter niet meer via e-mail in je inbox duwen .