Dag 30: upstate New York

Bij het slapen gaan voelden de benen hard aan. Veel spanning of liever gezegd opgehoopte afvalstoffen in de quadriceps. Hoewel ik het rustig aan had gedaan, gaan de opeenvolgende dagen van rond de 200km kennelijk toch hun tol eisen. Bij het bestijgen van de fiets voelden de benen gelukkig wel krachtig aan, maar de stijfheid was niet helemaal verdwenen. Punt is, je gaat ieder ding voelen en 4 dagen voor het einde wil je niet tegen een blessure aanlopen. Dat wil je natuurlijk überhaupt niet.

DSCN0840

Je dacht toch niet dat we op water en brood reden?

Dus vandaag lag de focus op zo klein mogelijke verzetten en zo hoog mogelijke toerentallen draaien. Om de benen los te krijgen. David, die zich niet helemaal top voelde vandaag, vond dat bepaald niet erg. Hij gaf een les in efficiënt rijden: vermogen blijven leveren bergaf en zoveel mogelijk vaart maken, dan bergop rustig spinnen en niet teveel kracht zetten. Zo rolden de 200km rustig onder ons door.

Fingerlakes

De rit ging door Upstate New York. Prachtige omgeving. Zo dor en onherbergzaam als New Mexico was, zo groen, vruchtbaar en vriendelijk is het landschap hier. Het parcours was licht glooiend, al bij al nog aardig wat klimmen en dalen met in de verte een uitzicht op wat hogere beboste heuvels.

We reden langs de Fingerlakes. De kleine zusjes van de Great Lakes. Geologische overblijfselen van de gletsjers in de ijstijd, die met hun klauwen deze gigantische groeven in de aarde hebben uitgesleten. Vandaar dat de meeste meren noord-zuid lopen. Ieder meer dat we passeerden gaf verkoeling tijdens vochtig warme dag.

De klassieken

Vergeleken met eerdere desolate gebieden is deze streek dichtbevolkt. Met veel schattige dorpjes die volgens toerleider Mike een lange geschiedenis hebben die teruggaat tot wel 1700. Alles is relatief. Ooit werd dit gebied beschouwd als de grens van de beschaving. Zei ik iets over relatief?

ovid

Op een gegeven moment passeerden we een bord dat verwees naar zowel Ovid als Ithaca. Een paar kilometer verderop reden we Seneca binnen. Hier moet een liefhebber van de klassieken aan het naam geven zijn geweest. Mijn gymnasiastenhart ging sneller slaan. Of was dit omdat die vuile rotamerikanen met hun vuile rotpoten van de klassieke Europese cultuur moeten afblijven? De vele zuilen voor officiële gebouwen en de heraldiek verraden een sterk voorkeur voor het grote Romeinse Rijk.

Gemak

De moderne cultuur is service en gemak georiënteerd. Hoewel ik geen voorstander ben van een systeem waarin personeel goeddeels afhankelijk is van fooien voor hun inkomen, kan ik het wel waarderen dat er een besef is dat inkomen gekoppeld is aan de kwaliteit van de service die je levert. En dat klanten de basis van de omzet zijn en geen hinderlijke onderbreking van de routine.

DSCN0837

De gemaksgeorienteerde samenleving is veelal prettig, maar gaat ook erg ver. In sommige gelegenheden is het drive-in concept zover doorgevoerd dat je niet eens meer normaal kunt bestellen. Een grappige uitwas vond ik een soort electronisch bierviltje dat ik in een broodjeszaak meekreeg. Op het moment dat mijn bestelling gereed was, ging het ding trillen zodat ik wist dat ik ‘m kon afhalen. Wel handig.

Weer

Nog slechts 3 dagen scheiden ons van de oostkust. De laatste 2 dagen bevatten weer veel klimwerk, maar eerlijk gezegd kijk ik daar wel naar uit. Dat doorbreekt de routine van de lange dagen waarin de kilometers de enige uitdaging zijn een beetje.

Qua weer -even afkloppen- hebben we tot nu toe ontstellend veel geluk. Het midwesten waar we nog maar kortgeleden waren, wordt nu geteisterd door hevige tornados. Overstroomde gebieden waren droog op het moment dat wij er door reden. Een lekker zonnetje in Californië voor ons was vorige week ineens meer dan 40 graden hitte. Hoewel we een paar dagen met verschrikkelijke tegenwind te verduren hebben gekregen, is de wind grotendeels gunstig gezind. Op de televisie hebben ze het continu over allerlei weerextremen en records maar wij lijken daar precies tussendoor te fietsen. Nog 3 dagen volhouden…..

En o ja, Sarah Palin ziet in sneeuwval in mei in Alaska het bewijs dat het broeikaseffect niet bestaat…………

5 Responses to “Dag 30: upstate New York

  • Hi Floris,

    Geweldig hoe jij je inzet voor oorlogskinderen. Jij bent een held!
    Heel veel succes en hartelijke groet, Dorien van War Child.

  • Je bent letterlijk en figuurlijk bergen aan het verzetten voor een kind! Geweldig om te zien en lezen hoe het je vergaat. Succes met de laatste loodjes en geniet ook van deze prestatie!

    Groet vanuit War Child!
    Ellen

  • Beste Floris,

    Ik ben erg blij dat jij gewoon eventjes 200km per dag fietst voor War Child! Mooi om te zien dat mensen zoals jij de kinderen in onze projectlanden een warm hart toe dragen!

    Heel veel success de laatste kilometers en we zijn nu al trots op je!

    Warme groet vanuit Juba, South Sudan!

  • Hoi Floris.

    Zoals je weet, ik ben niet trots, maar blij dat je doet wat bij je past.
    Als ieder dat zou doen, zouden er meer blije mensen zijn.
    En uiteindelijk gaat het daar om: doen wat bij je past, maakt je blij en dat straalt uit naar anderen.
    Simpel en mooi.

    alle liefs,
    Mam

  • Op naar de laatste loodjes! Je bent een kanjer en ik zal de dagelijkse updates nog gaan missen als je terug bent. En ben inmiddels ook fan van je mam!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *