Gaulisten

De cyclosportief (prestatietocht op de fiets) Les Trois Ballons was mijn eerste evenement dat ik met Gaul fietste. Een netwerkvereniging van snelle Nederlandse fietsers die met hun wedstrijden en tochten geld ophalen voor Warchild. En met snelle fietsers, bedoel ik extreem snelle fietsers. Lieden die het hadden over voorin finishen, de tocht met 4300 hoogtemeters voltooien met gemiddeldes dik boven de 25 km/h. Mijn doelstelling lag meer in de range: ‘uitrijden’. Dit was even een nieuwe ‘league’ van ploeggenoten.
Inrijden
Dat bleek spontaan al in het inrijden, daags voor Les Trois Ballons. We gingen ‘even’ de rugnummers ophalen bij de start. Die was maar een kilometer of 40 verderop. Ja, ach, er lag een berg tussen, maar dat mocht niet deren. Konden we meteen de spanning op de benen krijgen. Ietwat overmoedig, licht twijfelend, ging ik mee. Even de Ballon d’Alsace over. Lekker weertje, niet al te stijle berg, goed voor het inrijden. Helaas kreeg een ploeggenoot een spaakbreuk in de afdeling, maar gelukkig kon hij worden opgepikt door een auto.
Na de fietsbescheiden te hebben opgehaald in startplaats Champagney, weer terug naar onze voormalige vakantiekolonie vlakbij St Maurice sur Moselle. We verzonnen dat dezelfde weg als op de heenweg, de Ballon d’Alsace over dus, minder leuk was. Dus met mijn Garmin een andere route uitgestippeld. Ik had mijn metgezellen al gewaarschuwd dat ik niet goed kon inschatten wat voor klim we zouden tegenkomen. Die waarschuwing bleek terecht. De weg liep steeds steiler, tot percentages van 10%, kilometers lang. Spontaan bleken we de Ballon de Servance op te rijden, de startklim van Les Trois Ballons. Konden we die mooi verkennen, inclusief de afdaling die door het zeer hobbelige wegdek niet heel makkelijk was.
Infietsen dus: 90 kilometers met 1600 hoogtemeters over 2 van de 3 Ballons! Maar snel de fiets klaargemaakt, benen geschoren en toen plat! Slapen, benen, lijf en hoofd rust gunnen. Klaar voor de grote dag.
Lees verder »